zapalenie błony śluzowej macicy

Podobne podstrony
 
Wyświetlono posty znalezione dla słów: zapalenie błony śluzowej macicy




Temat: Wynik badania histopatologicznego
Witam.
Leiomyomata parva intramuralis corporis uteri- mały mięśniak śródścienny trzony macicy.
Endometrium in stadio proliferationis - endometrium (błona śluzowa macicy) w stadium wydzielającym.
Endocervitis chronica papillaris- brodawkowate przewlekłe zapalenie błony śluzowej kanału szyjki macicy
Ectopia glandularis epidermisata- "nadżerka" (nieprawidłowe przemieszczenie nabłonka gruczołowego na powierzchnię tarczy szyjki macicy) pokryte nabłonkiem płaskim (prawidłowym)
Cervicitis chronica- przewlekłe zapalenie szyjki macicy
Adnexa absunt- brak przydatków



Temat: prosze o pomoc w przetłumaczeniu wyniku
Effie !

podaje tłumaczenie najlepiej jak potrafie:
Adenocarcinoma endometrioidale G2. - Gruczolakorak (rak gruczołowy endometrioidalny ) błony śluzowej macicy G2 – średnio zróżnicowany
Infiltratio carcinomatosa myometrii (wiecej niz polowe grubosci miesniowki trzonu) - naciek nowotworowy błony mięśniowej macicy
Endocervicitis chronica focalis – Ogniskowe zapalenie przewlekłe błony śluzowej szyjki macicy.
"Cystis mucinoase".- torbiel śluzowa,
Fragmenta epithelli plani atrohici colli uteri - Zanikające fragmenty nabłonka szyjki macicy
Corpora albicanta ovariorum – ciałka białawe w jajnikach
Salpingitis chronica inactiva bilateralis - Obustronny przewlekły stan zapalny jajowodów

pT1c, wg FIGO IC. – klasyfikacja stopnia zaawansowania raka endometrium

Jeżeli chodzi o dalsze postepowanie to zdecyduje lekarz prowadzący najczęsciej w takich przypadkach stosuje się: radioterapia lub radioterapia z chemioterapią.
Decyzja o leczeniu uzupełniającym zależy od stopnia zaawansowania klinicznego nowotworu- w tym przypadku G2 (podejrzewam że bedzie raditerapia).
Co do cukrzycy - tu również powinien lekarz prowadzący podjąc decyzję o diecie, tym bardziej że jeżeli będzie podjęta decyzja o radioterapi to tez trzeba bedzie stosować odpowiednią diete w trakcie jej trwania.
Musicie o wysztsko dopytac lekarza..
Nasze forum dotyczy głównie raka jajnika i z tym problemem tu sie zmagamy.. Cięzko będzie Ci pomóc jakoś bardziej.. Mam nadzieję że chociaż troszeczke byłam pomocna :)

Pozdrawiam cieplutko





Temat: Rozrost gruczolakowaty endometrium
Witam.
Ja także twierdzę, że wszystko jest w porządku i nie ma Pani powodu do niepokoju

1. Hyperplasia glandularis endometrii atypica focalis - atypia minori gradu.- atypowy ogniskowy przerost gruczołowaty błony śluzowej macicy, atypia małego stopnia
2. Leiomyoma minusculum corporis uteri.- mały mięśniak trzonu macicy
3. Endo - et exocervicitis chronica.- przewlekłe zapalenie szyjki macicy
4. Cystis corporis lutei ovarii sinistri.- torbiel ciałka żółtego w jajniku lewym
5. Curpuscula albicantia et cystulae inclusivae ovari dextri.- ciałko białawe i torbielki w jajniku prawy
6. Salpingitis chronica non specifica bilateralis. - przewlekłe obustronne niespecyficzne zapalenie przydatków.

Pozdrawiam



Temat: wyjasnienie wynikow badania histopatologicznego
Witam,
Rozpoznanie w przekładzie na język polski brzmi:

"Nadżerka części pochwowej szyjki macicy częściowo w stadium epitelializacji. Zapalenie błony śluzowej szyjki macicy nieznacznego stopnia."

Epitelializacja to proces gojenia, odtwarzania prawidłowego nabłonka. Wynik badania nie jest więc niepokojący, ale na pewno konieczne będzie kontrolne badanie ginekologiczne.
Pozdrawiam



Temat: --> Tłumaczenie z łaciny (part.3) <--
jajnik I - Ciałko białawe i atretyczne
jajnik II - Guzy endometrialne
ciałko atretyczne

jajowód II - Zwłóknienie ogniskowe
szyjka - Przewlekłe zapalenie kanału szyjki i śluzówki
Torbiel nabotha
Polip gruczołowy szyjki macicy
Trzon - gruczolakorak błony śluzowej macicy niskozróznicowany




Temat: Wyniki badań
Witam,
Wynik tłumaczy się następująco: nadżerka w stadium epidermalizacji (nabłonkowania, czyli gojenia się). Zapalenie błony śluzowej szyjki macicy. Zmiany ogniskowe o charakterze dysplazji śródnabłonkowej pierwszego stopnia.
Jest to stan do obserwacji, w zdecydowanej większości przypadków ulega samowyleczeniu. Jęśli w kolejnych badaniach stan będzie się utrzymywał lub dysplazja będzie się nasilać (w kierunku zmian przedrakowych) lekarz zaproponuje Pani konizację - miejscowe usunięci zmiany.
Proszę zastosować się do zaleceń lekarza ginekolog co do następnego badania kontrolnego. Jak napisałem wcześniej, najprawdopodobniej zmiany te same wycofają się, nie ma więc szczególnych powodów do zmartwienia



Temat: Zasiłek chorobowy - 182 dni.
Pierwsze zwolnienie lekarskie miałam (od 11.12.2006 do 2.02.2007 w tym 21-28.12.2006 w szpitalu).Do szpitala zostałam przyjęta z rozpoznaniem: niedokrwistość z niedoboru żelaza, zapalenie błony śluzowej żołądka. Drugie zwolnienie mam (od 10.04.2007 do 12.07.2007 i będzie dalej ... w tym 18-24.05.2007 w szpitalu). Do szpitala zostałam przyjęta z rozpoznaniem: Przewlekła niedokrwistość sideropeniczna niewielkiego stopnia. Utajona nadczynność tarczycy u osoby ze współistnieniem wola guzowatego i choroby autoimmunologicznej tarczycy. Rumień guzowaty prawdopodobnie w przebiegu zakażenia paciorkowcowego. Mieśniaki macicy. Między zwolnieniami pracowałam ( umowa stała - nauczyciel). Nie wiem jakie były symbole/numery choroby na zwolnieniach, ostatnio został zmieniony na numer choroby w leczeniu guza rumieniowatego.
Mam pytania: 1/ Czy te zwolnienia lekarskie zlicza się razem do zasiłku chorobowego (182 dni)?
2/ Czy liczy się od drugiego zwolnienia na nowo do 182 dni?
3/ Jak długo mogę pezwbywać na zwolnieniu lekarskim aby nie przekroczyć tych 182 dni?
4/ Co to znaczy przerwa miedzy zwolnieniami lekarskimi dłużej niż 60 dni - jak to się ma do mojego przypadku?
Bardzo proszę o pomoc i odpowiedź.



Temat: --> Tłumaczenie z łaciny (part.3) <--
Aga_1977, to zależy jak duża jest, ale nie jest to nic groźnego

miśkaN, Endometrium wydzielnicze z przemianą doczesnową zrębu (?) i zapalenie błony śluzowej trzonu macicy. Obumieranie i złuszczenie




Temat: Magiczne słowo "tolerancja"
Kilka słów o antykoncepcji

Jestem lekarzem ginekologiem z 25-letnim stażem i chciałabym się podzielić z Wami moimi spostrzeżeniami, wypływającymi bądź co bądź z niemałego doświadczenia.
Od jakiegoś czasu mam wrażenie, że antykoncepcję zaczęto traktować jak naturalne działanie, wpisane w życie każdej kobiety, takie jak pożywianie się, sen itp. Dzieje się tak za przyczyną mass mediów, które informacje o antykoncepcji "wkładają do jednego worka" z codziennymi problemami. "Powszedniość" tematu antykoncepcji odwraca uwagę od jej istoty i pozwala na niefrasobliwe jej traktowanie.

W obecnych czasach zbliżenie kobiety i mężczyzny zostało zredukowane do czysto hedonistycznego zjawiska, czyli przeżycia przyjemnego, relaksującego, dającego uczucie odprężenia i rozładowania. A przecież jego immanentną cechą jest dawanie miłości, stworzenie, poczęcie życia, «koncepcja». Aby móc zawsze czerpać przyjemność bez konsekwencji (czytaj: dziecka), stworzono taki zespół środków, który przyzwala na nieskończoną infantylność i nieodpowiedzialność, "zabawę bez posprzątania po sobie".

Antykoncepcja, to słowo oznaczające działanie przeciw (anty-) poczęciu («koncepcja» - zajście w ciążę, poczęcie). Współczesna antykoncepcja swoją ekspansywność zawdzięcza latom 50-tym, kiedy to chcąc ograniczyć ilość aborcji, wprowadzono na rynek wachlarz "środków zabezpieczających" przed "konsekwencją".

Założenia nie sprawdziły się, lansowanie antykoncepcji przyczyniło się do wzrostu aborcji. I taka jest prawidłowość, wskazują na nią amerykańskie statystyki: liczba aborcji rośnie wprost proporcjonalnie do ilości zużywanych środków antykoncepcyjnych.

Obecnie do środków antykoncepcyjnych mylnie zalicza się środki aborcyjne (poronne). Na przykład wprowadzona w Polsce na szeroką skalę spirala wewnątrzmaciczna. Powtarzam: jest ona środkiem aborcyjnym, a zatem nie działa przeciw poczęciu człowieka, lecz żyjącego już zabija. Jak działa? Jest ciałem obcym wprowadzonym do jamy macicy przez lekarza. Spirala cały czas się porusza i drażni błonę macicy. Możemy ją porównać do drzazgi wbitej pod paznokieć, wytwarzającej bolesny stan zapalny. Istota jej działania polega na zabiciu kilkutygodniowego dziecka. Znam przypadek, kiedy to poruszająca się spirala przebijała macicę i wędrowała dalej do wątroby i jelit. Dwa razy byłam świadkiem narodzin dziecka donoszonego pomimo "zainstalowanej" w macicy spirali. W pierwszym przypadku zagnieżdżona była ona w łożysku, w drugim zaś wbita w rączkę dziecka. Rzadkie to przypadki, lecz jednak się zdarzają. W kilku stanach USA używanie spirali jest zabronione ze względu na jej ogromną inwazyjność, a co za tym idzie częste powikłania.

Ostatnio na rynku farmaceutycznym pojawiła się tabletka zwana Ru 486. W Polsce nie została ona jeszcze wpisana do rejestru leków dopuszczalnych, można ją jednak nabyć na czarnym rynku. Owa nowość to typowy antyprogesteron, czyli taka tabletka, która po zażyciu powoduje blokadę hormonów ciążowych. Zablokowanie działania progesteronu prowadzi do odklejenia się i wydalenia błony śluzowej macicy, a wraz z nią "wszystkiego", co się w niej znajduje. To "wszystko", to właśnie żywa istota ludzka z bijącym już sercem! Ru 486 sugerowany jest nam, lekarzom, jako środek łagodny, powoduje ona zabicie płodu nawet w 6 tygodniu życia dziecka, a więc jest środkiem aborcyjnym, a nie antykoncepcyjnym!

Najczęściej stosowanym środkiem antykoncepcyjnym jest tabletka hormonalna. Jest to środek, który nie doprowadza do poczęcia (przypomnę: przez termin "poczęcie" rozumiemy połączenie komórki jajowej z plemnikiem), co nie znaczy, że możemy go uznać za "metodę" bezpieczną i nie wywołującą powikłań.

Najnowsze badania wskazują, że ryzyko rozwoju raka szyjki macicy u kobiet stosujących tabletki antykoncepcyjne jest wyższe aż o 50%. Ze swojego 25 - letniego doświadczenia i z rozmów z kolegami ginekologami wiem, że stany zapalne szyjki macicy u tych kobiet są nieuniknione, pojawiają się wcześniej, czy później i jest to tylko kwestia czasu. Stosowanie pigułki hormonalnej zwiększa także ryzyko zachorowania na raka piersi. Istnieją już dzisiaj badania naukowe, które wykazują, że jeśli kobieta rozpoczęła przyjmowanie tabletki antykoncepcyjnej przed 20 rokiem życia i - co ważniejsze - przed pierwszą donoszoną ciążą, proces przyjmowania jej trwał przez dłuższy czas (kilka lat), to ryzyko zachorowania na nowotwór piersi może się powiększyć 2 - 3,5-krotnie. Podobnie jest z rakiem wątroby, tylko tutaj ryzyko zachorowania jest większe o 4-4,5 raza.

Aby nie zanudzać Was czystymi wynikami badań, opowiem jak weszły na rynek tabletki antykoncepcyjne Lowestonic S. Jest rzeczą wiadomą, że firma farmaceutyczna, wprowadzając na rynek nowy lek, ma obowiązek umieścić na ulotce do niego dołączonej informację o przeciwwskazaniach i skutkach ubocznych jego stosowania. Tym razem informacja dla pacjenta była bardzo okrojoną wersją ulotki dla lekarza. A zatem wśród przeciwwskazań wymieniono "tylko": zakrzepowe zapalenie żył, zespoły zakrzepowe - zatorowe, choroba wieńcowa (zawał serca), zaburzenia krążenia mózgowego, podejrzenie lub choroba nowotworowa narządu rodnego lub innego nowotworu hormonalne - zależnego, łagodny lub złośliwy nowotwór wątroby. Uwierzcie, że "moja" lista przeciwwskazań była o wiele dłuższa. Uwierzcie, że jeżeli chcemy niszczyć płodność, która jest zdrowiem, niszczymy zdrowie w szerszym tego słowa znaczeniu.

W dobie rozwoju ekologii i lansowanych haseł powrotu do natury, warto by było i w materii antykoncepcji powrócić do niej, powrócić do źródeł, powrócić do zdrowia. Co i rusz pojawiają się na rynku publikacje o dobroczynnym działaniu natury, o dobroczynnym współdziałaniu z naturą. Przeróżne poradniki zielarskie, dietetyczne, medyczne przekonują nas, że tylko w harmonii z naturą pozostajemy w zgodzie z sobą, czujemy się witalni, zdrowi, szczęśliwi. Kolorowe czasopisma informują nas, że i sławni ze świecznika tego świata "męczą się" luksusem, powracają do prostoty czyli prostych sposobów życia. Najprostszym sposobem regulowania swojej płodności jest jej obserwacja. W tej dziedzinie nie brak publikacji. Każda kobieta może bardzo dokładnie nauczyć się tej naturalnej metody i wspólnie z Bogiem (rzecz jasna i z mężem) planować swoje dzieci. Pan Bóg jest mądrym Stwórcą i wszystko, co stworzył jest doskonałe - bardzo, bardzo przemyślane - nasza płodność też.

dr. Danuta Hebda Lis



Temat: Raloxifene [Evista]
Raloksyfen
raloxifene
antiosteoporoticum
G03XC
Działanie: Wybiórczy modulator receptora estrogenowego (selective estrogen receptor modulator - SERM) należący do pochodnych benzotiofenów. Lek działa agonistycznie na receptory zlokalizowane w tkance kostnej, dzięki czemu zmniejsza jej resorpcję, zwiększa gęstość mineralną kości i zmniejsza częstość złamań kości. Zwiększa gęstość bliższej nasady kości udowej i trzonów kręgów oraz zwiększa o ok. 2% całkowitą zawartość związków mineralnych w organizmie i powoduje dodatni bilans wapniowy, głównie poprzez hamowanie wydalania wapnia z moczem. Raloksyfen wpływa na przemianę tłuszczów - zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego i jego frakcji LDL. Nie zwiększa stężenia triglicerydów, nie wpływa też na stężenie frakcji HDL cholesterolu. Raloksyfen nie działa na receptory umiejscowione w podwzgórzu i jest antagonistą receptorów estrogenowych w macicy i gruczole piersiowym. Po podaniu p.o. raloksyfen wchłania się szybko; w ok. 60% podanej dawki podlega efektowi pierwszego przejścia (powstają wówczas liczne pochodne sprzężone z kwasem glukuronowym). Całkowita dostępność biologiczna raloksyfenu wynosi 2%. Raloksyfen i jego pochodne wiążą się w 98-99% z białkami osocza i biorą udział w krążeniu jelitowo-wątrobowym, co po podaniu p.o. wydłuża t1/2 do 27,7 h. Lek wydalany jest głównie z kałem, mniej niż 6% dawki wydalane jest z moczem. U chorych z niewydolnością wątroby stężenie raloksyfenu w osoczu jest większe ok. 2,5 razy w porównaniu ze stężeniem u osób zdrowych.

Wskazania: Leczenie osteoporozy u kobiet w okresie po menopauzie i jej zapobieganie w celu zmniejszenia częstości występowania złamań kręgów (nie wykazano zmniejszenia częstości występowania złamań szyjki kości udowej).

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, choroba zakrzepowo-zatorowa (w tym zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich, zakrzep żył siatkówki; także w wywiadzie), niewydolność wątroby, cholestaza, ciężka niewydolność nerek, krwawienie z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie. Nie stosować u kobiet w wieku rozrodczym. Nie stosować u kobiet chorych na raka sutka lub błony śluzowej macicy. U pacjentek z czynnikami ryzyka wystąpienia zmian zakrzepowych w układzie żylnym należy zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka; w każdym przypadku wystąpienia choroby lub stanu wymagającego długotrwałego unieruchomienia należy przerwać stosowanie raloksyfenu; przerwanie jego stosowania powinno nastąpić najszybciej, jak to możliwe w przypadku choroby powodującej unieruchomienie lub 3 dni przed planowanym unieruchomieniem. Nie należy ponownie rozpoczynać podawania preparatu, dopóki przyczyna unieruchomienia nie ustąpi, a pacjentka nie będzie w pełni sprawna. W razie wystąpienia krwawienia z dróg rodnych należy przerwać podawanie raloksyfenu do chwili ustalenia przyczyny krwawienia. Podczas jednoczesnego stosowania raloksyfenu i doustnych leków przeciwzakrzepowych należy często kontrolować czas protrombinowy. Podczas leczenia należy kontrolować stężenie bilirubiny w surowicy oraz aktywność enzymów wątrobowych, takich jak fosfataza zasadowa, ALT, AST i GGT. Podczas leczenia pacjentek, u których wystąpiła hipertriglicerydemia po leczeniu estrogenami podawanymi p.o. należy kontrolować stężenie triglicerydów we krwi. Raloksyfen nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Interakcje: Raloksyfen nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny, jednak podczas jednoczesnego stosowania następuje skrócenie czasu protrombinowego o ok. 10%. Nie stosować jednocześnie z cholestyraminą (zmniejszenie wchłaniania i krążenia wątrobowo-jelitowego raloksyfenu o ok. 60%) i innymi podobnymi lekami. Ampicylina zmniejsza cmax raloksyfenu, jednak stosunek całkowitego wchłaniania do wydalania raloksyfenu nie ulega zmianie i leki te można stosować równolegle. Raloksyfen nieznacznie zwiększa stężenia białek wiążących hormony (globulin wiążących tyroksynę, kortykosteroidy, androgeny, estrogeny) i jednocześnie zwiększa całkowite stężenia wymienionych hormonów, nie powodując jednak zmiany stężenia wolnych frakcji hormonów. Nie zaleca się równoległego stosowania raloksyfenu i estrogenów podawanych ogólnie. Nie zaobserwowano interakcji pomiędzy jednocześnie podawanym raloksyfenem i węglanem wapnia, wodorotlenkiem glinu, wodorotlenkiem magnezu, digoksyną, paracetamolem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (kwasem acetylosalicylowym, naproksenem, ibuprofenem), antybiotykami stosowanymi doustnie, pochodnymi benzodiazepiny, antagonistami receptora H1 i H2.

Działanie niepożądane: Uderzenia gorąca, skurcze mięśni kończyn dolnych, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, obrzęki obwodowe, zmniejszenie liczby płytek krwi, rzadziej bóle głowy, objawy grypopodobne, gorączka, omdlenia, nudności, wymioty, biegunka, bóle stawów, ścięgien, zawroty głowy, neuralgia, niedoczulica, zapalenie zatok, nieżyt nosa, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, kaszel, nadmierne pocenie się, zapalenie spojówek, zapalenie pęcherza moczowego, krwawienie z dróg rodnych, wzrost osutka, ciśnienia tętniczego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Brak doniesień o przedawkowaniu raloksyfenu. Dawka 600 mg/d była dobrze tolerowana. Brak swoistego antidotum.

Ciąża i laktacja: Kategoria X. Nie stosować u kobiet w ciąży lub w okresie rozrodczym. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Dawkowanie: P.o. 60 mg (1 tabl.) na dobę niezależnie od posiłków. Nie ma potrzeby dostosowania dawki u kobiet w podeszłym wieku. Podczas leczenia należy zapewnić odpowiednią podaż wapnia i wit. D.

Preparaty
raloxifene


 
Copyright 2006 MySite. Designed by Web Page Templates